De eerste week in Lima

DSC_4024
Aan de Stille Oceaan

We hadden ons ingesteld op een rustige zomer in eigen land. Het dakterras was geschrobd. Het routeboekje met de beschrijving van het Maarten van Rossum langeafstandspad was in huis gehaald. Het wachten was alleen nog op het mooie weer. En dan komt ineens een vraag van de Stichting Nederlands Onderwijs in het Buitenland (NOB) of Hylkje niet drie maanden zou kunnen waarnemen als directeur-leerkracht aan de Nederlandse taalschool in Lima, Peru, te beginnen in mei. We hoefden er niet lang over na te denken. Er volgden een paar hectische weken, want er moest nog wel het een en ander geregeld worden: vliegtickets, onderdak en niet vergeten de vaccinaties tegen allerlei kwalen. Het inentingsschema kon net binnen de vier weken die ons restten worden ingepast.
Op 4 mei vertrokken we van Schiphol, voor een vlucht van ongeveer twaalf uur. Om acht uur Nederlandse tijd verscheen een melding op het tv-scherm, die ons er op attendeerde dat op dat moment de herdenking op de Dam plaatsvond. Zo konden ook wij daar in gedachten bij aanwezig zijn. Het was midden op de dag toen we opstegen, maar langzamerhand werden we door de duisternis ingehaald en tegen de tijd dat we in Lima landden was de duisternis compleet. Zoals afgesproken stond de taxichauffeur bij de uitgang klaar om ons vlug en veilig naar ons onderkomen in de wijk Miraflores te brengen. Na de koffers te hebben binnengezet, was er nog tijd voor een korte wandeling langs de boulevard, waar we bij maanlicht het prachtige uitzicht over de Stille Oceaan op ons konden laten inwerken.

DSC_4051
Markt in Miraflores

De kamer in het pension, die we gehuurd hadden, is niet geschikt voor een langer verblijf. Daarom moesten we er al snel op uit om iets anders te zoeken. Samen met de bestuursvoorzitter Rutger gingen we op weg om een paar mogelijkheden te bekijken. We hebben een paar prachtige woningen en appartementen bekeken, maar steeds bleek dat de huur meer was dan begroot. Gelukkig kwamen de ouders van een leerling met een aantrekkelijk aanbod. Zij beschikken over een penthouse in de wijk San Isïdro en stellen de bovenverdieping daarvan beschikbaar. Het is een ruim appartement tegen een redelijke prijs, in een mooie wijk en ook nog eens dicht bij de school. Het toeval wil dat de verhuurder is geboren en opgegroeid in de wijk Helpman in Groningen, twee straten vanaf het huis waar wij toen woonden. We hadden hem toen in een kinderwagen voorbij kunnen zien komen.
De Nederlandse school (eigenlijk NTC-locatie) is gehuisvest in een lokaal van een school die is gelieerd aan het Colegio Santa Ursula, een van oorsprong Duitse kloosterorde. Hier hadden we afgesproken met Lydia, de voorgangster van Hylkje, die om persoonlijke redenen eerder moest vertrekken. Zij heeft ruim de tijd genomen om de gang van zaken uit te leggen. De Nederlandse school De Lama is eigenlijk een naschoolse activiteit; de leerlingen gaan overdag naar hun eigen school en komen na schooltijd naar de Nederlandse les.

DSC_4028
De Maria Reina kathedraal
DSC_4048
Koningin Maria

Lima is een stad met ongeveer 7 miljoen inwoners. De stad ligt in de tropen, maar heeft door de ligging aan de kust van de Stille oceaan een fijn klimaat: niet te koud, niet te warm. Dat biedt de gelegenheid om op vrije dagen flinke wandelingen te maken door de stad. De wijk Miraflores heeft als toeristisch centrum alles te bieden wat een toerist nodig heeft: koffietentjes, eetgelegenheden, winkeltjes, musea etc. De wijk San Isídro is het commerciële centrum en is tegelijk deels een rustige nogal luxueuze woonwijk. Hier bevinden zich de grote warenhuizen en bankgebouwen, maar ook de imposante Maria Reina Kathedraal en de Anglicaanse Kerk. Eén van de vele parken is het Bosque El Olivar: de olijfhof. Dit park staat vol olijfbomen, die in de zeventiende eeuw door de Spanjaarden werden geplant.

DSC_4045-3
De hof van olijven – Bosque el Olivar

Het is een paradijs van vogels, waaronder de kolibri, één van de kleinste vogelsoorten ter wereld.
De bestuursvoorzitter Rutger en zijn vrouw Milly, namen ons afgelopen zaterdag mee voor een introductie in de Peruviaanse cultuur. In het centrum van Lima, deden we ons te goed aan traditionele gerechten, waaronder de onvolprezen ceviche, (rauwe vis gemarineerd in verschillende kleurrijke sausen), qua structuur te vergelijken met zoute haring, maar dan zuur. Dit werd weggespoeld met chicha morada, een verfrissende drank op basis van paarse maïs. In het museum voor archeologie, geschiedenis en antropologie trok de hele geschiedenis van Peru aan ons voorbij, vanaf de prehistorie, via de koloniale Spaanse tijd, tot aan vandaag.

Inmiddels zijn de vakantiedagen voorbij. Hylkje is afgelopen maandag begonnen met de lessen. Ongetwijfeld zal zij daar zelf meer over schrijven.

5 gedachten over “De eerste week in Lima”

  1. H
    Hylkje,allereerst van harte gefeliciteerd met je 65 steeds verjaardag.Wel byzonder om dat in Lima te vieren.Een hele fijne dag gewenst.
    Bedankt voor de mooie verjaardag wens .Fijn dat jullie het zo naar de zin hebben,en zoveel moois mogen meemaken. Geniet er maar van,
    Hartelijke groet Henny

  2. Ik zal je noteren Marianne. Wat bijzonder dat één foto van zo veel jaar geleden nog zoveel invloed heeft. Fijn dat jullie een goede reis in Indonesië hebben gehad.

  3. Hallo Henk en Hylkje
    Wat leuk om zo op de hoogte te blijven van jullie belevenissen in Lima.
    Momenteel ben ik bij ma en kon ik zo mee lezen.
    Als je hetgeen probleem vind wil ik ook wel blijven mee lezen . Kun je mij ook de toegangamail sturen?
    In ieder geval is het voor jullie een mooie kans om een ander deel van de wereld te zien en beleven. En voor Hylkje een interessante werkervaring.
    Ik wens jullie een heel goede tijd in Lima en dat het de verwachtingenomen te boven mogen gaan.
    Ps. Zelf ben ik net terug van een rondreis langs Sumatra , Java en Balien dat was een zeer mooie en indrukwekkende reis. Wat een vriendelijke mensen en prachtige natuur.
    Ik heb verschillende keren aan jullie gedacht om dat mijn 1e interesse is ontstaan doordat jullie lang geleden naar Timor gingen om te wonen en werken. Toen een foto van de Borobodur en nu 2016 mocht ik het samen met Charles zien en beleven.
    Hartelijke groet Hennie en Marianne

  4. Wat heerlijk om jullie belevenissen te volgen. Heel bijzonder wat jullie meemaken. We wachten geduldig op meer verhalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *